Na veel geduld hebben en lang wachten was het dan zover, vandaag vetrok onze vlucht vanuit Amsterdam met een tussenstop richting Catania. We hadden zo'n anderhalf uur ingecalculeerd voor op het vliegveld, dus half 4 wegrijden leek ons meer dan op tijd. Tja, dat leek, want de eerste hindernissen kwamen op ons pad; de A2 richting Utrecht was afgesloten. De alternatieve route stond natuurlijk enorm vast en na anderhalf uur file rijden kwam er schot in. Half 6 kwamen we (lichtelijk gestresst) het vliegveld binnen en werden we door een alleraardigste dame van Transavia goed geholpen. Aangezien onze vlucht gepland stond voor 18.05 belde ze de verantwoordelijke bij de gate of het nog zin had om onze koffers te accepteren...well thank God, de koffers mochten door en wij ook. Alleen moesten we nog een stuk afleggen naar de gate. Rennen...nou werd ik (Ymke) weer geconfronteerd met het feit dat ik dus absoluut geen conditie heb, maar dat terzijde. Bij de gate aangekomen waren ze nog niet aan het boarden, op het nippertje en enorm opgelucht dus! Eenmaal op hoogte hebben we geproost op onze eerste vakantie samen. Tom aan het bier en ik aan de wijn. De vlucht naar Lamezia verliep voorspoedig en om 22.15 landde we dan ook op het vliegveld van Catania. Na enorm lang te hebben moeten wachten op onze koffers konden we op zoek naar de autoverhuur. Na wat heen en weer gebeld te hebben met de autoverhuurder konden we ook daar in de rij gaan staan. Waar onze tweede hindernis op ons pas kwam. Een creditcard was nodig om te auto mee te krijgen (Altijd fijn die kleine lettertjes...) en je raadt het al, die hebben we niet. Na wat overleg mochten we met een borg van 400 euro de auto mee nemen, maar ook toen zat het ons niet mee, het enige pinautomaat wat op het vliegveld stond was leeg (Leeg? Ja leeg...). Sunny Cars kwam ons tegemoet en met 300 euro betaalde borg konden we onze weg vervolgen. Één klein probleempje...om 01.00 uur sloot de receptie van ons eerste hotel, de rit naar Sicaruse duurde ruim drie kwartier en de klok had al 00.15 uur geslagen. Haasten dus! De weg naar Siracuse was de moeilijkheid niet, de weg naar hotel was echter wat lastiger te vinden. Bijna alle straten zijn eenrichtingsverkeer en zo kwamen we al snel in de knoei. Een aardige buschauffeur schoot ons te hulp. We mochten hem volgen naar het hotel. Om 01.00 hadden we dan eindelijk de sleutel van onze kamer en konden we de auto weg gaan zetten. Het hotel Gutkowski is in één woord prachtig! Van alle gemakken voorzien en in authentieke staat. En het allermooiste ons balkon kijkt uit op de zee! We hebben nog een klein stukje gelopen en zijn daarna lekker gaan slapen.