Toen ik rond een uur of 5 in de morgen de eerste keer wakker werd kwam het water al met bakken uit de lucht zetten...balen. Dan draai ik me nog wel een keer om dacht ik...en zo geschiedde. Om half 10 was dat nog steeds het geval dus besloten we maar eens onze verhalen en foto's bij te werken. Na alles up to date te hebben gemaakt wilden we gebruik maken van het internet. We konden onze laptop op hun netwerk aansluiten, maar helaas kwam de verbinding op een of andere manier niet tot stand. Dan maar een USB stick halen...er zat een klein computerwinkeltje naast het hotel dus ik was zo weer terug. Dit keer konden we alleen de bestanden niet kopiëren en plakken...ontzettend balen dus. De foto's wel geupload, maar de verhalen moesten worden overgetypt en dat is nogal een werk. Ik heb besloten er een over te typen en de rest een andere keer up te loaden. Sorry followers...Bij de receptie hebben we gevraagd naar de mogelijkheden om vandaag een ander eiland te bezoeken voordat we de Stromboli by night tour gingen doen. Helaas weer slecht nieuws. De boot die ons naar de Stromboli zou brengen zou niet gaan varen. De zee was te wild en met een kleine boot ruim een uur varen vonden ze riskant. Ontzettend balen. Een ander alternatief bedenken. Ons werd aangeraden om naar Vulcano te gaan. Dit was ook een van de weinige opties aangezien deze afstand (van 10 minuten varen) te doen was met een kleinere boot. Met een lunchpakket van het hotel gingen we richting de haven om rond 1 uur aan wal te stappen op Vulcano. We besloten de vulkaan daar te gaan beklimmen. Een pittige klim, maar zeker de moeite waard! In een half uur stonden we boven onze ogen uit te kijken, het uitzicht was adembenemend, de krater machtig mooi om te zien en op heel veel plekken kwam er zwavelrook uit de zwavelbronnen. Als je dichtbij kwam staan hoorde je het sissen. Na heel veel foto's gemaakt te hebben begonnen we vol goede moed aan de afdeling. Niet minder inspannend, maar wel makkelijker. Blij met onze beslissing en met een voldaan gevoel stapte we weer terug de boot op. Op weg naar het hotel maakten we nog een tussenstop bij de supermarkt om wat drinken en broodjes met beleg in te slaan voor de lunch van morgen. Met een ijsje en onze boodschappen liepen we verder. Heerlijk even douchen, want wat voelden wij ons smerig. Nog ruim de tijd om even lekker te rusten, foto's te bekijken en ons klaar te maken om voor het avondeten het centrum weer in te lopen. Wat hebben we het toch heerlijk! Ik wilde graag gaan eten in Marina Corte en een van de obers van het Gattopardo Parkhotel gaf ons als tip Al Pescetorre. We hebben enorm lekker gegeten, vooral het toetjes was goddelijk! Voor mij de citroentaart met witte chocolade en voor Tom wederom de Tartufo, dit keer de Nero in plaats van de Bianco. In de regen liepen we terug naar het hotel. Naarmate we dichter in de buurt kwamen ging het harder regenen. Nu lig ik heerlijk in bed mijn verhaal te schrijven en dan is de regen op de achtergrond prima te behappen ;-) Truste!!