Vanmorgen was ik enorm vroeg wakker en lag ik om 07.15 in de ligstoel voor onze kamer heerlijk in de zone norm te genieten! Helaas was de reden van mijn vroege opstaan iets minder prettig. Ons bed hier is zowaar nog slechter dan het bed in het vorige hotel. Met pijn in al mijn ledematen werd ik wakker...zo jammer. Na het ontbijt ben ik vanaf het Agriturismo naar het strand gelopen. Dit was een pittige wandeling, maar zeer de moeite waar. Op de heenweg naar het strand zag ik steeds beter de zee in beeld en op de terugweg glimlachte te Etna naar me. Tijdens de wandeling kwam ik een kerkje tegen waar ik besloot een kijkje te nemen. Het is tenslotte zondag ;-) toen ik naar binnen liep was de pastor bezig zijn dienst voor te bereiden en hij groette mij allervriendelijkst. Ook maakte hij een kruisje met zijn handen mijn kant op en dat voelde toch wel erg bijzonder. Ik heb een kaarsje aangestoken voor al onze dierbaren die we moeten missen en liep terug naar mijn liefje, die ondertussen allemaal foto's had gemaakt van het landgoed hier. Een van de meiden van het Agriturismo regelde een Jeep met chaffeur voor ons zodat we morgen de Etna kunnen gaan bewonderen. Na de Vulcano kunnen we niet wachten om de Etna te zien aangezien deze 6 keer zo hoog ligt!! Onze tocht voor vandaag ging uit naar Taormina. Na de poort uit te lopen was ons verteld de weg naar rechts te vervolgen, maar toen we naar lang lopen een jong stel tegen kwamen, wat ook nog eens (goed) Engels sprak, kwamen we erachter dat dit niet het geval was. De man van het stel was een Engels leraar en ein-de-lijk hadden we een goed gesprek. Hij wilde ons met alle liefde naar het station in Acireale brengen aangezien ze daar zelf woonden. Bij het station gekomen bleek de trein pas om 14.00 te gaan. Het openbaar vervoer is hier echt waardeloos. Hij reedt het centrum in om ons dan maar bij de bus af te zetten, die om half 2 zou gaan rijden. Nou ken je het verhaal van de bus die richting Taormina ging? Nou die ging dus niet! Dan toch maar de trein van 2 uur, inmiddels hadden we weer ruim een uur gevuld dus we hoefden niet zo lang meer te wachten. En ja hoor, zo geschiedde, om 15 voor 3 kwamen we dan ein-de-lijk in Taormina aan. Het treinstation ligt helemaal onderaan de berg en Taormina bovenop de berg, dus we moesten nog omhoog. Nou hadden we ons laten vertellen dat er een enorm lange trap helemaal omhoog zou gaan naar Taormina, zodat we er hoogstens een half uurtje over zouden doen. Je raadt het al...die trap hebben we niet gevonden...dus liepen we de verlengde versie via de autoweg. Om half 5 zaten we uitgeput en hongerig op het terras om bij te komen en te ‘lunchen'. En daarna hebben we de hoofdstraat gevolgd, vol met kledingwinkels met de duurste merken. Wat souvenirs ingeslagen en daarna naar het Teatro Antico gelopen. Wat een prachtig theater en een onwijs mooi uitzicht! Op de terugweg vonden we gelukkig de trap, beter laat dan nooit ;-) en waren we binnen 10 minuten bij het station. Het leek ons nu voor de wind te gaan, want de trein richting Catania zou binnen 10 minuten aankomen. Wrong! Hij kwam een uur later! Toen we daar achter kwamen zijn we naar een supermarkt gelopen en hebben heerlijke biertjes (Messina Birra), heel veel water, zoutjes en snoepjes ingeslagen. Echt avondeten hoefde we immers niet meer na zo'n late lunch. Toen we in Giarre aankwamen vroegen we naar het dichtstbijzijnde busstation, maar natuurlijk, de bussen reden ook niet meer, dus belden we een ‘taxi'. Nou ja taxi, in dit geval weer een local die ons in zijn eigen auto naar het Argriturismo bracht. Om 9 uur waren we heerlijk ‘thuis'. De laptop aan, mail checken, verhalen schrijven, skypen, biertjes drinken en gewoon nog even lekker buiten zitten. En nu, nu gaan we ons enorm harde bedje in, want morgen staat de Etna op de planning en moeten we heel erg vroeg ons bedje uit! Trustekus!