San Leonardello, Giarre
Vandaag een heerlijk relaxdagje ingelast. Tot een uur of 10 in ons bedje blijven liggen, een uitgebreide douche gepakt en daarna een trosje druiven geplukt met een glaasje sap als ontbijt. Heerlijk bij de kamer gebleven en in de zon gelegen. De buren waren zo aardig om mij een boek te lenen, dus ik heb heerlijk liggen lezen. De camera gepakt en geprobeerd wat mooie foto's te maken van de bloemen en vruchten. Als lunch hadden we heerlijk ham, salami, kaas en olijven meegenomen, samen met een biertje erbij was dat wel even heel erg lekker. Tussendoor wat internetten, mijn koffer alvast pakken en een klein handwasje...En het boek uitgelezen, toch 3 boeken in 12 dagen, heerlijk! Aan het einde van de middag weer heerlijk onder een koude douche gestaan en me klaar gemaakt voor de laatste keer avondeten hier. Het was verrukkelijk en té veel. Dus nu zitten we weer overvol voor onze kamer. Nog een biertje doen straks en dan heerlijk slapen. Morgen onze weg via taxi en trein naar Catania zoeken om daar onze laatste dag door te brengen. Om 10 uur in de avond zal onze vlucht gaan en om een uur of 1 in de nacht komen we op Schiphol aan. Fijne avond!
De Etna
Vanmorgen vroeg uit de veren om op tijd aan het ontbijt te zitten, want Carmelo kwam ons om half 9 ophalen bij de Agriturismo. Hij sprak vloeiend Engels en Spaans, dus hij kon zowel ons als de andere 4 (Spaanse) toeristen gewoon verstaan. Wat een opluchting, gewoon weer kunnen vragen wat je wil vragen en kunnen zeggen wat je wil zeggen en dan ook nog begrepen worden ;-) In een dorpje verderop pikten we de anderen op en de tijd daarvoor vertelde Carmelo ons al een hoop info over de ligging van de Etna, hoe vulkanen ontstaan. Dat de Etna op dit moment uit 5 actieve kraters bestaat en ongeveer 3300 meter hoog is en dat er onderaan de Etna nog zo'n 250 niet actieve kraters zijn. Voor we bij de Etna in de buurt kwamen stopten we nog even bij een locale supermarkt waar we wat broodjes voor de lunch meenamen. Carmelo liet ons van het begin tot het eind zien uit wat voor grond de Etna bestond, waar er lavastromen waren geweest, welke plantensoorten waar groeide en waarom. We hebben een stop gemaakt bij een van de niet meer actieve kraters en er was even tijd voor een plas/koffie pauze. Daarna weer verder. Het was echt reuze interessant en elke keer kwam hij met andere informatie. Op zo'n 1800 meter hoogte stapte we de auto uit en gingen we lopend verder. Naarmate we hoger kwamen werd het kouder, de lucht ijler en de wolken kwamen dichterbij. En wat was dat gaaf zeg! We keken onze ogen uit en hebben een hoop foto's gemaakt! Op 2050 meter hoogte hebben we geluncht en zijn we langzaam aan weer teruggegaan. Het was namelijk een behoorlijke klim. Op de terugweg hebben we nog een lavagrot gezien en een wilde wolf. Carmelo ging hem lokken en uiteindelijk hebben we hem wat ham kunnen geven. We moesten natuurlijk wel in de auto blijven zitten, maar het was wel ontzettend gaaf om dat te mogen zien en op de foto te kunnen zetten! Nadat we de andere toeristen hadden afgezet stopte Carmelo nog even bij een supermarkt zodat we wat lekkers konden inslaan voor de komende avonden. Bij de Agriturismo kwamen we erachter dat we Nederlandse buren hebben gekregen, heerlijk om weer even Nederlands te kunnen praten. Wat gedronken en even met mama gekletst via Skype! :-) Om 8 uur konden we aanschuiven voor het avondeten hier. En wat hebben we toch heerlijk gegeten! Alles zelfgemaakt en allemaal even heerlijk! Om half 10 kwamen we overvol weer bij onze kamer aan! Er loopt hier trouwens een ontzettend lief hondje rond, wel goed verzorgd en ontzettend aanhankelijk. Je kan er enorm leuk mee spelen! Lees; ik wil ook een hond!!! Nu nog even wat drinken voor we ons bedje induiken. Fijne avond! Liefs ons
Agriturismo San Leonardello (Giarre) en Taormina
Vanmorgen was ik enorm vroeg wakker en lag ik om 07.15 in de ligstoel voor onze kamer heerlijk in de zone norm te genieten! Helaas was de reden van mijn vroege opstaan iets minder prettig. Ons bed hier is zowaar nog slechter dan het bed in het vorige hotel. Met pijn in al mijn ledematen werd ik wakker...zo jammer. Na het ontbijt ben ik vanaf het Agriturismo naar het strand gelopen. Dit was een pittige wandeling, maar zeer de moeite waar. Op de heenweg naar het strand zag ik steeds beter de zee in beeld en op de terugweg glimlachte te Etna naar me. Tijdens de wandeling kwam ik een kerkje tegen waar ik besloot een kijkje te nemen. Het is tenslotte zondag ;-) toen ik naar binnen liep was de pastor bezig zijn dienst voor te bereiden en hij groette mij allervriendelijkst. Ook maakte hij een kruisje met zijn handen mijn kant op en dat voelde toch wel erg bijzonder. Ik heb een kaarsje aangestoken voor al onze dierbaren die we moeten missen en liep terug naar mijn liefje, die ondertussen allemaal foto's had gemaakt van het landgoed hier. Een van de meiden van het Agriturismo regelde een Jeep met chaffeur voor ons zodat we morgen de Etna kunnen gaan bewonderen. Na de Vulcano kunnen we niet wachten om de Etna te zien aangezien deze 6 keer zo hoog ligt!! Onze tocht voor vandaag ging uit naar Taormina. Na de poort uit te lopen was ons verteld de weg naar rechts te vervolgen, maar toen we naar lang lopen een jong stel tegen kwamen, wat ook nog eens (goed) Engels sprak, kwamen we erachter dat dit niet het geval was. De man van het stel was een Engels leraar en ein-de-lijk hadden we een goed gesprek. Hij wilde ons met alle liefde naar het station in Acireale brengen aangezien ze daar zelf woonden. Bij het station gekomen bleek de trein pas om 14.00 te gaan. Het openbaar vervoer is hier echt waardeloos. Hij reedt het centrum in om ons dan maar bij de bus af te zetten, die om half 2 zou gaan rijden. Nou ken je het verhaal van de bus die richting Taormina ging? Nou die ging dus niet! Dan toch maar de trein van 2 uur, inmiddels hadden we weer ruim een uur gevuld dus we hoefden niet zo lang meer te wachten. En ja hoor, zo geschiedde, om 15 voor 3 kwamen we dan ein-de-lijk in Taormina aan. Het treinstation ligt helemaal onderaan de berg en Taormina bovenop de berg, dus we moesten nog omhoog. Nou hadden we ons laten vertellen dat er een enorm lange trap helemaal omhoog zou gaan naar Taormina, zodat we er hoogstens een half uurtje over zouden doen. Je raadt het al...die trap hebben we niet gevonden...dus liepen we de verlengde versie via de autoweg. Om half 5 zaten we uitgeput en hongerig op het terras om bij te komen en te ‘lunchen'. En daarna hebben we de hoofdstraat gevolgd, vol met kledingwinkels met de duurste merken. Wat souvenirs ingeslagen en daarna naar het Teatro Antico gelopen. Wat een prachtig theater en een onwijs mooi uitzicht! Op de terugweg vonden we gelukkig de trap, beter laat dan nooit ;-) en waren we binnen 10 minuten bij het station. Het leek ons nu voor de wind te gaan, want de trein richting Catania zou binnen 10 minuten aankomen. Wrong! Hij kwam een uur later! Toen we daar achter kwamen zijn we naar een supermarkt gelopen en hebben heerlijke biertjes (Messina Birra), heel veel water, zoutjes en snoepjes ingeslagen. Echt avondeten hoefde we immers niet meer na zo'n late lunch. Toen we in Giarre aankwamen vroegen we naar het dichtstbijzijnde busstation, maar natuurlijk, de bussen reden ook niet meer, dus belden we een ‘taxi'. Nou ja taxi, in dit geval weer een local die ons in zijn eigen auto naar het Argriturismo bracht. Om 9 uur waren we heerlijk ‘thuis'. De laptop aan, mail checken, verhalen schrijven, skypen, biertjes drinken en gewoon nog even lekker buiten zitten. En nu, nu gaan we ons enorm harde bedje in, want morgen staat de Etna op de planning en moeten we heel erg vroeg ons bedje uit! Trustekus!
De reis van Lipari naar Giarre
Vandaag vroeg opgestaan met helaas weer regen op de achtergrond. Gelukkig was deze na ons ontbijt als sneeuw voor de zon verdwenen. Voor een laatste keer het dorpje in om te pinnen en daarna de koffers weer inpakken, op naar ons volgende en laatste adres. Nog even snel een lunchpakket samen stellen met alles wat we gister in de supermarkt hadden gekocht. Om 10 uur bracht Emilio ons naar de haven waar we even op de boot moesten wachten. Deze bootreis liep wat voorspoediger, mijn misselijkheid was te overzien. Rond een uur of 12 stapten we aan land bij Milazzo en werden we door ‘zwarte' taxi waarin een alleraardigste oude man reed naar het station van Milazzo gebracht. Hij sprak redelijk Duits en probeerde een gesprek aan te gaan. Eenmaal daar aangekomen gingen we voor een kaartje, alleen alle balies waren dicht én gingen pas om 2 uur open...zelf uitzoeken dan maar...het was echter iets ingewikkelder dan wij dachten...gelukkig hielp een Italiaanse man ons in zijn gebrekkige Engels ons de kaartjes te bemachtigen. Op naar Giarre...In Messina moesten we overstappen naar de trein richting Catania en daarna hoefde we alleen nog maar op te letten wanneer we er uit moesten. Zo gezegd zo gedaan. Om 3 uur stapten we uiteindelijk uit op het station van Giarre. We belden naar de Agriturismo San Leonardello en 20 minuten later zaten we met een koffer op schoot in de auto richting het landgoed. Het was weer een end weg van de ‘bewoonde' wereld, maar wederom groot en mooi. Er stonden olijfbomen, citroenbomen en limoenbomen. Prachtig om dat zo te zien groeien. We werden rondgeleid door het landgoed en naar onze kamer gebracht. Prima kamer op een leuk plekje. Ik heb mijn boek gepakt en deze in één stuk uitgelezen en Tom heeft aan zijn internetverslaving gewerkt voor we in bed kropen om bij te komen van de lange reisdag.
Lipari en Vulcano
Toen ik rond een uur of 5 in de morgen de eerste keer wakker werd kwam het water al met bakken uit de lucht zetten...balen. Dan draai ik me nog wel een keer om dacht ik...en zo geschiedde. Om half 10 was dat nog steeds het geval dus besloten we maar eens onze verhalen en foto's bij te werken. Na alles up to date te hebben gemaakt wilden we gebruik maken van het internet. We konden onze laptop op hun netwerk aansluiten, maar helaas kwam de verbinding op een of andere manier niet tot stand. Dan maar een USB stick halen...er zat een klein computerwinkeltje naast het hotel dus ik was zo weer terug. Dit keer konden we alleen de bestanden niet kopiëren en plakken...ontzettend balen dus. De foto's wel geupload, maar de verhalen moesten worden overgetypt en dat is nogal een werk. Ik heb besloten er een over te typen en de rest een andere keer up te loaden. Sorry followers...Bij de receptie hebben we gevraagd naar de mogelijkheden om vandaag een ander eiland te bezoeken voordat we de Stromboli by night tour gingen doen. Helaas weer slecht nieuws. De boot die ons naar de Stromboli zou brengen zou niet gaan varen. De zee was te wild en met een kleine boot ruim een uur varen vonden ze riskant. Ontzettend balen. Een ander alternatief bedenken. Ons werd aangeraden om naar Vulcano te gaan. Dit was ook een van de weinige opties aangezien deze afstand (van 10 minuten varen) te doen was met een kleinere boot. Met een lunchpakket van het hotel gingen we richting de haven om rond 1 uur aan wal te stappen op Vulcano. We besloten de vulkaan daar te gaan beklimmen. Een pittige klim, maar zeker de moeite waard! In een half uur stonden we boven onze ogen uit te kijken, het uitzicht was adembenemend, de krater machtig mooi om te zien en op heel veel plekken kwam er zwavelrook uit de zwavelbronnen. Als je dichtbij kwam staan hoorde je het sissen. Na heel veel foto's gemaakt te hebben begonnen we vol goede moed aan de afdeling. Niet minder inspannend, maar wel makkelijker. Blij met onze beslissing en met een voldaan gevoel stapte we weer terug de boot op. Op weg naar het hotel maakten we nog een tussenstop bij de supermarkt om wat drinken en broodjes met beleg in te slaan voor de lunch van morgen. Met een ijsje en onze boodschappen liepen we verder. Heerlijk even douchen, want wat voelden wij ons smerig. Nog ruim de tijd om even lekker te rusten, foto's te bekijken en ons klaar te maken om voor het avondeten het centrum weer in te lopen. Wat hebben we het toch heerlijk! Ik wilde graag gaan eten in Marina Corte en een van de obers van het Gattopardo Parkhotel gaf ons als tip Al Pescetorre. We hebben enorm lekker gegeten, vooral het toetjes was goddelijk! Voor mij de citroentaart met witte chocolade en voor Tom wederom de Tartufo, dit keer de Nero in plaats van de Bianco. In de regen liepen we terug naar het hotel. Naarmate we dichter in de buurt kwamen ging het harder regenen. Nu lig ik heerlijk in bed mijn verhaal te schrijven en dan is de regen op de achtergrond prima te behappen ;-) Truste!!
Lipari
Het eten gister was niet zo denderend, we hebben dan ook besloten om niet meer in het hotel avond te eten. We hebben hier half pension dus dat wordt het ontbijt en de lunch. Het ontbijt was al niet veel beter vanmorgen. Weinig keuze en vooral veel zoetigheid. Daar maak je mij niet blij mee. Na het ontbijt bij de receptie maar eens gevraagd wat de mogelijkheden waren. Er waren veel excursies, maar bij allen waren we een hele dag met een grote groep op pad. Dat hoefde voor ons niet. We besloten de Jeep Safari te doen, deze is uiterlijk met 9 personen en van 5 tot 7, zo hadden we mooi de gelegenheid om het oude stadcentrum van Lipari te bekijken en lekker onze eigen weg te gaan. In het oude stadcentrum waren veel kerken te zien, maar vooral het uitzicht was indrukwekkend. Vanaf boven zagen we de Marina Corta, de wat kleinere haven van Lipari waar vooral de wat kleinere bootjes aanmeerden. We hebben onze weg naar beneden gezocht en heerlijk met een ijsje en onze voeten in de zee genoten van het uitzicht. Met onze lege ijsbekertjes in onze hand, op zoek naar een prullenbak, besloten we gewoon maar wat straatjes in te gaan. Een oud vrouwtje gebaarde ons vanaf haar huis dat we het afval maar aan haar moesten geven, ze gooide het wel weg. Echt zo schattig. Vervolgens vroeg ze of ik een van haar planten water wilde geven die wat verder van haar vandaan stond. Helemaal blij en dankbaar zei ze ons gedag. Via de hoofdstraat liepen we terug naar het hotel om te gaan lunchen. Tot onze grote verbazing krijg je met de lunch ook gewoon 3 gangen. Ik moet zeggen; deze keer hebben we wel lekkerder gegeten. Al meerdere keren hadden we bordjes gezien die aangaven waar de brandweer was, we hadden ook al een poging gedaan om deze te vinden, maar zonder resultaat. Deze keer hebben we het maar aan iemand van de receptie gevraagd. 10 minuten lopen zei ze...nou wij hebben waarschijnlijk de short cut over het hoofd gezien, want na een half uur zagen wij de kazerne pas. Onderweg er naar toe kwamen we al een brandweerwagen en jeep tegen die op uitruk gingen. Bij de kazerne aangekomen was er dan ook niemand. We besloten te wachten tot ze terug kwamen en dat hebben we geweten ook. De mannen waren allemaal ontzettend aardig en lieten ons alles zien. Tom mocht de wagens open trekken en werd vervolgens bepakt en bezakt met de brandweerkleding van Lipari. We hebben veel foto's gemaakt en Tom heeft Santi en Nunzio foto's van de brandweer in Culemborg laten zien. Bij het weggaan beloofden we T-shirts op te sturen van de brandweer Culemborg en kreeg Tom een shirt van hun mee. Het was ontzettend leuk! De weg terug naar het hotel vonden we wel de korte route. We hadden nog een klein uurtje voor we met de Jeep Safari weg gingen. Toen we moesten verzamelen bleek dat we maar met zijn 4en de tour gingen doen. Emilio bracht ons naar de mooiste plekjes op het eiland, door de bergen en smalle straatjes. Vanaf de hoge bergen zagen we het eiland Vulcano en kwamen we langs mooie rode rotsen, in deze rotsen zat ijzer wat was gaan roesten, vandaar de mooie rode kleur. Voor de tweede stop kwamen we een huis tegen wat bewoond was, echt in de middle of nowhere, geen water, geen elektriciteit, echt ongelofelijk. We stopten bij een olijfboomgaard, waar een heel oud huisje stond wat uitgehakt was in de rotsen. Bij de derde stop konden we nog drie eilanden zien die bij de Eolische eilanden hoorden. Je zag dat het daar enorm hard regende en tussen de eilanden zagen we lichtflitsen terwijl de zon onder ging. Prachtig! Ook waren hier kleine zwavelbronnen, de warmte en rook kwam er vanaf en het rook naar zwavel, lees; rotte eieren. Bij de vierde stop plukte Emilio bramen voor ons, ze waren erg lekker en bleef vragen of hij meer moest plukken. Een paar regendruppels hadden het eiland Lipari inmiddels ook bereikt. Gelukkig bleef het daarbij. Bij onze laatste stop kregen we een glaasje zoete wijn aangeboden met koekjes die we daarin moesten dopen. Zelfs Tom probeerde de wijn en vond het erg lekker. Terug in het hotel was een douche geen overbodige luxe. Na al het stof van ons afgewassen te hebben gingen we op zoek naar de beste pizzeria; La Piazetta. Grappig om te zien dat in de hoek van het terras een oude man de boel regeerde. Als klanten wat aan de obers vroegen werd er eerst naar de oude man gekeken en wachten ze bijna benauwd op een goedkeurend antwoord. Knikte de man nee, dan gebeurde het gewoon niet! We hebben een heerlijke pizza op en zaten tussen de Italianen. Met een volle buik keerden we terug naar het hotel.
Vetrek San Michelle di Ganzaria en de reis naar Lipari
San Michelle di Ganzaria en Piazza Armarina
Gisteravond was een heerlijk avondje, we hebben op de binnenplaats nog even kunnen genieten van de zon en na een verfrissende douche konden we rond 8 uur aansluiten voor het avondeten. Het werd een beetje een ander diner dan dat we hadden voorgesteld aangezien er geen keuze was, maar iedereen een standaard menu kreeg. Prima hoor, maar wat een hoeveelheid, na vier gangen zaten we propvol, het toetje kreeg ik niet eens op! We besloten dan ook uit te gaan buiken op onze kamer. Wat ons verbaast is dat hier veel honden lopen die gewoon niet verzorgd worden, de mensen houden ze, maar ze krijgen geen eten, worden niet aangehaald en niet schoongemaakt. Echt heel sneu...zo ook bij Agriturismo Gigliotto. Er lopen hier 3 herdershonden rond, alledrie even lief, maar na wat spelen en een knuffelbeurt wil je erg graag je handen wassen. Het zwarte water zie je weglopen in de wasbak, Ulgh! Vanmorgen werden we allebei enigszins wat ‘beroerd' wakker, last van onze buik en allebei niet even fit. Waarschijnlijk even wennen aan het eten...Na een ontbijt gingen we vol goede moed op weg naar Piazza Armarina. Ook een prachtige stad, maar niet te vergelijken met Noto. We hebben redelijk wat rondgezocht aangezien de kaart van de VVV niet al te duidelijk was. De Duomo was onze eerste stop, een prachtige kerk, vooral van binnen, daarna door naar Castello, maar tot onze grote spijt konden we deze niet bezichtigen, de gemeente had deze verkocht en was nu niet meer open voor publiek. We liepen nog wat straatjes door, zagen nog wat kerken, maar vonden ze allemaal niet de moeite waard om te gaan bezichtigen. Onze tour door Piazza Armarina zat er op. Tijd om te zoeken naar de mozaïeken. De Villa del Casale, een Romeinse villa bezaaid met mozaïeken, werd pas in 1929 opgegraven. Het was pas 13.00 en om 15.00 konden we De Villa del Casale pas bezoeken dus besloten we een bezoek te brengen aan een museum in de buurt. In het museum waren allemaal meubelstukken en in onze ogen prullaria neergezet, het gebouw was echter prachtig. We besloten nog even door te rijden om wat van de buurt te kunnen zien en kwamen uiteindelijk uit bij Barrafranca, de weg ernaar toe was prachtig en onderweg kwamen we een schaapsherder tegen die zijn schapen begeleidde naar de volgende wei. Hoewel er van veel stukken grond weinig over is, ze schijnen hier namelijk de gewoonte te hebben om stukken grond die brak liggen in de brand te zetten. Barrafranca stelde weinig voor, we hebben er kunnen pinnen en dat was wel enorm handig. Na een lichte lunch hebben we onze weg voortgezet naar de mozaïeken en keken we onze ogen uit. Het wachten was de moeite meer dan waard. Na onze laatste stop voor vandaag gingen we terug naar het Agriturismo en hebben we een half uurtje van de zon genoten bij het zwembad. Het is hier in de bergen alleen al snel wat kouder en als het flink gaat waaien, zoals nu, is het niet echt lekker meer. Voor de avond moeten we nog even zien wat we doen. Voor nu een hele dikke kus aan iedereen en wie weet morgen meer!